Alle vakanties naar de wereldkampioenschap zijspancross

Nadat ik zelf 2 jaar in de bak van een zijspancrossmotor mijn acrobatische toeren had uitgehaald werd het, eerder dan verwacht, tijd om naar de andere ‘stuntmannen’ te gaan kijken.

De coureur waar ik het fijnst mee gecrossed heb gaf er opeens de brui aan en ik stond aan de kant. Hij had er opeens geen zin meer in. Tja, dat kan. Als bakkenist heb je dan weinig in te brengen want de coureur betaald alles en wie betaald, bepaald. Bij de professionals is het in veel gevallen  zelfs zo dat de bakkenist betaald wordt door de coureur. Op ons niveau was dat niet aan de orde.

Mijn liefde voor de zijspancross was nog onaangetast hoog en dus gingen mijn vrouw en ik met enkele vrienden naar zoveel mogelijk wedstrijden in Nederland en het buitenland. Onze vakantiedagen en ons vakantiegeld ging eraan op maar we hadden de tijd van ons leven. Vaak kwamen we op vrijdagmiddag aan op een of ander circuit ergens in bijvoorbeeld Zuid-Duitsland en de eerste actie was natuurlijk altijd het opentrekken van het eerste blikje bier. Pas na een aantal uren werd de tent opgezet of de caravan in orde gemaakt. Daarna iets naar binnenwerken wat op eten leek en daarna weer verder met gezellig kleppen met z’n allen onder het genot van, tja, heel veel bier.
In die tijd waren er natuurlijk ook Wereldkampioenschappen voor solomotoren maar daar kwamen toch andere mensen op af. Die konden minder goed tegen bier en de vernielingen en vechtpartijen waren schering en inslag.
Bij de ‘zijspanfamilie’ kwam dat niet voor en dus was de sfeer veel aangenamer. En dat ondanks de grote hoeveelheden alcohol.
Een jonge dame van een Zwitserse organisatie wist mij een keer te vertellen dat de solo klasse door hen niet meer werd uitgenodigd vanwege de steeds terugkerende problemen. Wij natuurlijk trots en we gingen ons nog beter gedragen.

Vaak vertrokken we op zondagavond of, i.v.m. met de aanwezige alcohol, op maandagmorgen weer naar huis.
Dit heb ik ongeveer 17 jaar volgehouden. Ook na mijn scheiding sloot ik me bij mijn vrienden aan en bleven we overal de Wereldkampioenschappen zijspancross bezoeken.
Ik zou hier nog enkele blogs over kunnen schrijven maar de eerlijkheid gebied me te schrijven dat het dan wel veel van hetzelfde zou worden. Dat is dus niet de bedoeling. Anderen moeten ook aan het woord kunnen zijn aan deze Stamtafel.

Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *