Een nieuwe televisie? Waar? Welke?

We hadden onze televisie iets meer dan tien jaar geleden gekocht. Van een bekend Nederlands merk voorzien van Ambilight. Een volkomen zinloze toevoeging dat Ambilight maar het bekende Nederlandse merk vond het een geweldig idee en de bazen van het merk wisten zeker dat vele Nederlanders het met hen eens zouden zijn.
Wij waren het ook even eens met de marketingboeren van het bekende Nederlandse merk.
Ruim tien jaar heeft de mogelijkheid tot het verlichten van de achterzijde van de tv (…) tot de mogelijkheden behoort maar we hebben er vrijwel nooit gebruik van gemaakt. Waarom zou je? Het gebruikt veel stroom. Het is niet romantisch. Als je het met de beelden mee laat knipperen wordt je langzaam maar zeker visueel overspannen. Kortom, het heeft geen enkele zin en het voegt niets toe.

Nu ging onlangs de aan-uit-schakelaar van het toestel stuk en we wilden al een tijd iets anders dus moesten we ons driftig gaan oriënteren in de wereld van de televisies.
We hadden eerst goed onze wensen doorgesproken en op internet gekeken wat er tot de mogelijkheden behoorde. Er was ook een maximale afmeting alsmede een maximale prijs vastgesteld. De maximale afmeting was 43 inch (108 cm) en de prijs € 500,- met 10% overlap. Ik vind die prijs al behoorlijk hoog voor een tv die geld blijft kosten omdat je ook nog een abonnement nodig hebt bij een of andere grof geldbeluste kabelaar.

We bezochten op zaterdagmiddag het eerste filiaal van een of andere schreeuwerige verkoopketen. Een hele wand vol flitsende, knipperende snelle beelden op tv’s in allerlei maten. De filiaalhouder probeert duidelijk met flitsende veel kleuren bevattende beelden de klant al op voorhand zover visueel en psychisch door elkaar te schudden dat die zeker met een veel te duur apparaat naar buiten zou kreunen. Een toestel wat zeker niet zijn keuze was maar waar hij even later quasi trots mee naar de parkeerplaats liep.
Wij hadden het snel bekeken. Er waren alleen maar smarttv’s te koop en dat wilden we niet. We hadden immers al eens een fout met Ambilight gemaakt en we denken dat we daarvan geleerd hebben.

Bij de tweede verkoopketen lieten we ons door de eerste beste jeugdige verkoopwijsneus van alles op de mouw spelden en ik trok al snel inwendig de conclusie dat ook hier geen aankoop door ons zou worden gemaakt. Gelukkig was ik op dat moment vergezelt van een volgzame vrouw en dus stonden we tien minuten later in de derde winkel.
Dit keer een zaak zoals je die vroeger meer zag. De tv’s aan de wand vertoonde rustige beelden en de verkoper wist van wanten. We werden per seconde wijzer maar gingen wederom niet tot aankoop over.

Eenmaal thuis hebben we in alle rust onze keuze gemaakt in onze favoriete webshop. We zijn eindelijk eens afgestapt van de traditionele tv en bestelde een afspeelmonitor. Een apparaat zonder poespas. Dat doet wat het moet doen. Op heden en toekomst voorbereid.
We laten het over 2 dagen bezorgen. Ik ben nu al zo benieuwd of we de goede keuze hebben gemaakt. Ik kan haast niet wachten. Maar heb er wel vertrouwen in. We gaan de komende 10 jaar rustig en ontspannen kijken naar de enorme hoop shit die de hedendaagse zenders over ons uitstrooien. In maatje 43 voor maar € 499,-.

Kijk eens in mijn koffiedik.

Het moest er eens van komen. Er was al zo vaak tegen mij gezegd, ‘Doe dat nou eens een keer’. Dus dit keer besloot ik mee te gaan.
Met z’n drieën gingen we naar het Koffievrouwtje. Een wat oudere vrouw met een buitenlands accent, leest, naar eigen zeggen, in het koffiedik uw verleden, heden en toekomst. En zij is goed. Ze is wereldberoemd in Noord-Oost Brabant en omstreken.”Ze komen hier zelfs vanuit Rotterdam, begon ze haar verhaal. Wij genoten met volle teugen van het Rotterdam verhaal maar hoopten wel dat het voor ons wat spannender zou gaan worden.
Ze begon bij mijn vrouw. Ze voorspelde via het bestuderen van het koffiedik het verleden, heden en toekomst van mijn vrouw.
Mijn mond viel open van verbazing. Verleden en heden voorspellen? Dat is knap.
Mijn vertrouwen in haar nam met elke zin toe. Wat ze niet in het koffiedik kon lezen vroeg ze gewoon. Ze bevestigde steevast het antwoord wat ze kreeg met, “Ja, dat stond er”, starend in het koffiedik.
Weldra zou ik aan de beurt komen. En omdat het over mij zou gaan zou ik alles kunnen verifiëren via mijn lange termijn geheugen (verleden) of het korte termijn geheugen (heden). Alleen de toekomst zou lastig worden maar via mijn rotsvast vertrouwen in de voorspellingen zou ik ook dat goed in me opnemen.
Ze begon goed. Of moet ik zeggen, ze had goed naar mijn vrouw geluisterd en mij ook al redelijk goed geobserveerd.
Ik ben 62 jaar. Dat had ik verteld. Dus ze voorspelde dat mijn vrouw en ik twee keer per jaar op vakantie gingen en ziek zouden worden. Nu is dat bij mensen boven zestig jaar redelijk voorspelbaar dus wij geloofde haar.
Vrolijkheid, ziektes en onzekerheden wisselden elkaar af en na enige tijd wisten wij precies wat we hadden meegemaakt, nu meemaakten of nog zouden gaan meemaken. Het was nogal wat.
Terwijl ze onze dochters koffiedik las begon ik toch wel erg moe te worden en nam niet alles meer in me op. Door mijn Ziekte van Lyme is mijn spanningsboog erg kort en door alle informatie die ik al had gekregen was mijn emmertje al aardig vol geraakt.

Toch wel enigszins tevreden togen we weer op huis aan. Vrolijk kleppend over hetgeen we te horen hadden gekregen mengden we ons in het drukke verkeer. Ze had geen verkeersongeluk voorspelt dus hoefden we ook niet zo goed op te letten. En ze had gelijk. We zijn veilig thuis gekomen.

Ik trek niet alles in twijfel over wat ze heeft verteld. Maar ik geloof niet zo in het occulte of paranormale. Als u dat wel doet, voel u dan vooral niet beledigd door mijn tekst hierboven. Doe wat u wilt doen en denk wat u wilt denken.
Ik wil afsluiten met een zin die ik onlangs ergens zag staan en heel goed vind: ‘Geloof niet alles wat u denkt’.

Wilt u zegeltjes?

Het irriteert me al jaren. De grootste grootgrutter in dit kleine kikkerland is er groot door geworden.
Iedereen die bij deze grootgrutter aan de kassa komt wordt suf gezeurd over allerlei spaaracties waar alleen de grootgrutter beter van wordt.
Maar ja, de Nederlander is van huis uit een spaarder en waarom zou je dat niet warm houden? Er veranderen tegenwoordig in rap tempo allerlei dingen, tradities mogen niet meer. Nederland moet zich aanpassen. Nederland moet mee met de tijd. Nederland is een snel land waarin de meeste mensen goed om kunnen gaan met de dagelijkse veranderingen van zaken die eigenlijk heel goed gaan. Maar wat we niet willen veranderen is de spaarderscultuur.

Vandaag was het weer zover. Het overkwam me dit keer niet bij de grootgrutter Albert Heijn maar bij haar conculega Jumbo.
De kassière keek me heel spannend aan met een blik van ‘Ik ga het hem nu vragen’. Toen keerde ze haar gezicht af en tijdens een verwoede poging zich zo neutraal mogelijk te houden kreeg ik een stormvloed aan aanbiedingen in de vorm van zegeltjes over me heen.
Verlangend keek ik naar mijn vrouw. Wil jij hiermee verder gaan, smeekte ik zonder woorden. Mijn vrouw weigerde gelukkig alle zegeltjes en stak haar pinpas in de daarvoor bestemde gleuf.
De inhoud van ons karretje hoefde niet aan een steekproef onderworpen te worden, dus we mochten zonder zegeltjes en met volle kar naar buiten.
Ik zat er even doorheen.
Ik ga een actie starten voor een zegelvrije kassa, was het eerste wat in mij opkwam. Een kassa waar elke klant gewoon de boodschappen kan betalen zonder overvallen te worden door zegeltjes aanbiedende kassières.
Albert Heijn moet er het eerste mee beginnen. Die begon tenslotte ook als eerste grootgrutter met dit gezeur. Misschien gaat het aan de kassa dan ook een beetje sneller. Het zegeltjes gedoe houdt heel erg op en voordat ik eindelijk eens door de kassa ben is mijn diepgevroren kip al ontdooit en moet ik die diezelfde avond opeten.
En dan heb ik het nog niet eens over het likken aan de achterzijde van die zegeltjes waardoor ik weer een vieze smaak in mijn mond krijg. Eerst de vraag om zegeltjes, dan dat vies gelik. Die kip smaakt me dan ook niet meer.
Nee, geef mijn zegeltjes maar aan de volgende.