Wilt u zegeltjes?

Het irriteert me al jaren. De grootste grootgrutter in dit kleine kikkerland is er groot door geworden.
Iedereen die bij deze grootgrutter aan de kassa komt wordt suf gezeurd over allerlei spaaracties waar alleen de grootgrutter beter van wordt.
Maar ja, de Nederlander is van huis uit een spaarder en waarom zou je dat niet warm houden? Er veranderen tegenwoordig in rap tempo allerlei dingen, tradities mogen niet meer. Nederland moet zich aanpassen. Nederland moet mee met de tijd. Nederland is een snel land waarin de meeste mensen goed om kunnen gaan met de dagelijkse veranderingen van zaken die eigenlijk heel goed gaan. Maar wat we niet willen veranderen is de spaarderscultuur.

Vandaag was het weer zover. Het overkwam me dit keer niet bij de grootgrutter Albert Heijn maar bij haar conculega Jumbo.
De kassière keek me heel spannend aan met een blik van ‘Ik ga het hem nu vragen’. Toen keerde ze haar gezicht af en tijdens een verwoede poging zich zo neutraal mogelijk te houden kreeg ik een stormvloed aan aanbiedingen in de vorm van zegeltjes over me heen.
Verlangend keek ik naar mijn vrouw. Wil jij hiermee verder gaan, smeekte ik zonder woorden. Mijn vrouw weigerde gelukkig alle zegeltjes en stak haar pinpas in de daarvoor bestemde gleuf.
De inhoud van ons karretje hoefde niet aan een steekproef onderworpen te worden, dus we mochten zonder zegeltjes en met volle kar naar buiten.
Ik zat er even doorheen.
Ik ga een actie starten voor een zegelvrije kassa, was het eerste wat in mij opkwam. Een kassa waar elke klant gewoon de boodschappen kan betalen zonder overvallen te worden door zegeltjes aanbiedende kassières.
Albert Heijn moet er het eerste mee beginnen. Die begon tenslotte ook als eerste grootgrutter met dit gezeur. Misschien gaat het aan de kassa dan ook een beetje sneller. Het zegeltjes gedoe houdt heel erg op en voordat ik eindelijk eens door de kassa ben is mijn diepgevroren kip al ontdooit en moet ik die diezelfde avond opeten.
En dan heb ik het nog niet eens over het likken aan de achterzijde van die zegeltjes waardoor ik weer een vieze smaak in mijn mond krijg. Eerst de vraag om zegeltjes, dan dat vies gelik. Die kip smaakt me dan ook niet meer.
Nee, geef mijn zegeltjes maar aan de volgende.

Help! Wie trekt straks de caravan?

Mijn vrouw en ik kochten ongeveer 15 jaar geleden onze eerste caravan. Daar hoorde ook een stevige auto voor te staan. We moesten dus even flink diep in ons buideltje tasten.
Omdat ik nogal gek ben op Italië ging onze eerste reis naar Rome. Het was een tocht van 1600 km die wij in drie dagen hebben afgelegd. Als je op vakantie bent heb je vakantie. Dus waarom haasten.
Rome is gebouwd op 7 heuvels en vooral toen we de hoofdstad naderden was dat te merken. Het was een prachtige reis en behalve die ene zware regenbui, waardoor onze splinternieuwe voortent direct veranderde in een 20 jaar oud model, verliep alles voorspoedig.
Regelmatig denk ik nog terug aan onze vakanties met de caravan.
Ik ben ook geïnteresseerd in techniek en vooral de voortgang daarvan en dat bracht me opeens tot de volgende gedachte.
Toen ik taxichauffeur was mocht ik een keer in een elektrische auto rijden. Het was al ruim 30 jaar mijn grootste droom en opeens mocht het. Ik vond het geweldig. Het is lekker stil, lekker snel, je hoeft niet te schakelen. Je moet alleen extra attent zijn op de gehoorgestoorde fietsers die, met oordopjes in, de tekst op hun smartphone proberen te begrijpen. Voor de rest was het gewoon een feest.
Gelukkig raakt de ontwikkeling van de elektrische auto in een stroomversnelling en dat is ook positief voor het milieu, denken wij.
Denkend aan mijn caravanvakanties in combinatie met een elektrische auto zag ik opeens heel veel beren op de weg. Rome is 1600 km ver. Hoe gaat zo’n elektrische auto dat doen? Hoe ver komt zo’n ding met een caravan erachter?
Dan zijn er ook nog ontwikkelingen om een elektrische auto zelfrijdend te maken. Dat zou veiliger zijn.
Hoe zet een zelfrijdende elektrische auto mijn caravan, achteruit manoeuvrerend tussen diverse bomen door op een veel te kleine Italiaanse campingplaats met rondzoevende kinderen en niet uitkijkende ouders?
Gaan daar elektrische vrouwen omheen rennen die, buiten het zicht van de sensoren, onduidelijke aanwijzingen gaan geven?
Hoe zien de ontwikkelaars dit voor zich? Wat gaat er in de vakantiewereld veranderen? Gaan we de caravan kwijtraken omdat zo’n elektrisch ding er niet mee overweg kan of wordt de caravan zelfrijdend?

Ik ben toch wel heel erg benieuwd hoe dit fenomeen de kop wordt ingedrukt. Wie redt de caravan? De Nederlandse vakantieganger kan niet zonder. Moeten wij dan allemaal een zelfrijdende elektrische camper kopen?
Ik krijg klamme handjes van het idee. Ik raak bijna in paniek. Een droomwereld stort in.

Gelukkig is er een belangrijk detail dat mij een beetje rust geeft. Ik heb geen caravan meer.

Wat een gepiep!

Het houd me al jaren bezig en ik vind het ook al jaren irritant. De piepjes in apparaten. U kent ze wel. U koopt een telefoon en bij elke toetsdruk of aanraking van het scherm hoort u een piepje. U wilt uw navigatiesysteem in de auto bedienen en u hoort bij elke aanraking een piepje. Zelfs als wij de wasmachine- van een of ander bekend Koreaans merk-  inschakelen horen we bij elke toetsdruk een piep.
Wat is dat toch? De pieps zijn ook allemaal hetzelfde. Het is niet zo dat het verschillende piepjes zijn die functies moeten aansturen zoals de dtmf-tonen van onze telefoons. Als u een nummer intoetst op uw telefoon hoort u bij elke toets twee tonen die simultaan klinken. Dus als 1 toon. Hiervan begrijp ik de functie.
Maar van een navigatiesysteem in de auto…? De fabrikant gaat me toch niet proberen uit te leggen dat dat voor visueel gehandicapte mensen is bedoelt. En als hij me dat probeert wijs te maken vraag ik me af waarom ze allemaal hetzelfde klinken.

Ik heb Tinnitus (oorsuizen) aan beide oren. In totaal 5 verschillende tonen die vrij hard klinken en continue aanwezig zijn. U kunt dus begrijpen dat ik niet zit te wachten op nog meer pieptoontjes. Ik vraag me werkelijk af wat programmeurs bezielt om overal maar pieptoontje in te bouwen. Zou het dan toch kloppen dat mannen nooit volwassen worden? Dat ze geen afscheid kunnen nemen van de ‘irritante’ piepjes uit hun vroegere elektronische speelgoed?
Toen ik kind was waren er nog geen elektronische spellen en van piepjes was nauwelijks sprake. We hadden een telefoon met een draaischijf die als taak had de nodige relais te bedienen op de centrale van de PTT. Non piep.

Het is zelfs zover dat ik thuis de rookmelders heb uitgeschakeld omdat die regelmatig piepen als de batterijen weer eens leeg zijn. Ook onze hond raakt helemaal van de leg als dat krijsend gepiep van de rookmelder weer hoorbaar is. Want met de aanwezigheid van honden met heel gevoelige oren wordt geen rekening gehouden. Die moeten de piepjes gelaten over zich heen laten komen. Het baasje kan zich hooguit afvragen wat er aan de hand is als zijn trouwe viervoeter onrustig gedrag vertoond terwijl hij weer met een computerspelletje bezig is. Ik weet het. Je kunt ze meestal wel uitzetten. Maar van iets inbouwen wat vrijwel iedereen direct weer uit zet zie ik het nut niet zo.

De piepende wereld. Ik zal het nooit begrijpen. Helaas moet ik mijn verhaal nu stoppen want onze wasmachine speelt via allerlei pieptonen het Koreaanse volkslied. De was is klaar.

Zucht.