Ik ben ook een ‘hij’

Wie is die ‘hij’ aan de stamtafel?

Ik ben een van hen. Ik wil graag contact met andere mensen. Niet via social media maar persoonlijk contact. Dat mag via e-mail of telefoon maar ik heb voorkeur voor ‘life’.
Gewoon gezellig kleppen. Niet zo moeilijk doen. Al ga ik een stevige discussie niet uit de weg. Het is goed met elkaar van gedachten te wisselen. Je meningen te delen.
Maar vertel ook gewoon een verhaal. Hoe gaat het met je gezondheid? Gaat het goed met de kinderen op school? Waarom staat je auto zo vaak in de garage?
Mijn auto staat nooit in de garage. Wij hebben geen garage. Wie ben ik dan?

Een man van 61 jaar die helaas door een Teek is gebeten en nu met chronische klachten thuis zit. Ik moet veel missen van de dingen die voorheen zo vanzelfsprekend waren. Die mij veel plezier brachten. Stiekem hoop ik al 5 jaar op herstel. Af en toe lijkt het te verbeteren maar enkele dagen later komen de klachten weer terug. Het vreet aan me. Maar ik zal er mee moeten leren leven.

Ik blijf er niet over klagen want ik heb ook veel leuke dingen om over te schrijven.
Over honden, volleybal, zijspancross, muziek, toneelvereniging, muziekvereniging. Allemaal hobby’s die ik in het verleden heb beoefend.
Nu drum ik in een groot orkest en een muziekantencollectief, knutsel af en toe een websiteje in elkaar en probeer ik, samen met mijn vrouw, een ansichtkaartencollectief te runnen.

Wilt u ook bij Het Collectief of gewoon goedkoop kaartjes bemachtigen? Kijk dan op: postcrosscollectief.com
Ja, dat klopt, wij verkopen ansichtkaarten tegen kostprijs. Het is allemaal al duur genoeg. Daarom maken wij geen winst.

Wilt u contact met mij? Gebruik het contactformulier. U ontvangt binnen 48 uur een reactie.

Ciao

 

Van wie is dit blog

Dit blog is van iemand die, normaal gesproken, aan een stamtafel in zijn stamkroeg het hoogste woord zou hebben.
Iemand die zijn hobby’s, interesses, werkervaringen en zelfs gevoelens met iedereen wil delen die maar interesse toont.
Maar helaas, hij heeft geen stamkroeg, zit niet aan een stamtafel, heeft niet meer het hoogste woord.
Hij is wel heel erg geïnteresseerd in techniek en maakt er ook graag en dankbaar gebruik van.
Wil graag zijn verhalen kwijt maar wil ook anderen er niet teveel mee belasten.
Zit hij te praten. Dan is het lastig om de andere kant uit te kijken als je het niet zou willen horen. Hij zou zich beledigd kunnen voelen.
Nu ligt het anders. Als hij hier zijn ‘stamtafelverhalen’ verteld ligt de keuze bij de lezer. Vindt je het leuk? Is het interessant? Of heb je nog nooit zo’n sukkel gelezen? De keuze ligt nog steeds bij de lezer.
In de kroeg of op een feestje kun je reageren op zijn verhalen of zijn meningen.
Hé, hallo! Dat kun je hier ook. Sterker nog, hij zal het heel leuk vinden.
Hij zou het ook leuk vinden als iemand anders zijn of haar verhaal hier zou posten.
Dat zal gezellig worden. Want wat het verhaal ook is. Elk verhaal is waard om gehoord / gelezen te worden. Ook al is het te leuk, te verdrietig, lijkt het te onwaar. Het is gewoon altijd de moeite waard.