De ziekte van Lyme. (2) Diagnose via internet.

Er was duidelijk iets aan de hand. Er was iets wat die klachten opeens veroorzaakte.

Vaker griep dan voor die tijd. Pijn aan de kniegewrichten. Stevige blijvende pijn in de nek- en rugspieren. Verandering van het uiterlijk van de huid. De huid werd dunner. Regelmatig concentratiestoornis. Slaapstoornis. (Ze kregen de oorzaak daarvan in het slaapcentrum in Heeze niet ontdekt).
Afijn, ga nog maar even door. Mijn vrouw had het idee dat het de Ziekte Van Lyme kon zijn omdat een collega van haar dezelfde symptomen had. Zij besloot om via internet meer informatie te verzamelen en zo stuitte ze op een symptomenlijst van maar liefst 50 punten die Lymegerelateerd zijn. Ik voldeed aan 30 van de 50 punten.

Gelukkig ging de huisarts klakkeloos mee in onze bevindingen. Hij liet de twee beroemde testen doen die door de CBO-richtlijn zijn aangemerkt als DE testen om Lyme te ontdekken. Het gaat hier om Elisa en Western Blot. Ze zijn onbetrouwbaar en zeker als ze in een veel later stadium worden toegepast maar we doen het er maar mee.
Beide testen gaven een positieve uitslag en daarom besloot de huisarts ook het Liquor te testen. (Liquor is hersenvocht) Ook daar werd de weerstand tegen de Borreliabacterie in gevonden. Dus ik had Lyme.

Binnen twee dagen werd een kuur van 30 dagen opgestart waarin ik via een infuus het antibioticum Seftriaxon kreeg toegediend.
Dat was een vervelende ervaring omdat deze stof nogal agressief is. Het spul brand behoorlijk in de bloedvaten. Maar, het was voor het goede doel. Hoe krijg je anders de Borreliabacterie dood?

Enkele weken na de kuur bleek het niet aan te slaan en de zoektocht naar een andere (lees: betere) behandeling begon. Dat ging als volgt:
1. Radboud ziekenhuis Nijmegen. – Geen geld meer. PatiĆ«ntenstop.
2. Gelre ziekenhuis Apeldoorn. – Vragenlijst ingevuld. Bloed gecontroleerd. Conclusie: Pijnlijke gewrichten kwamen van Artrose. (…) Weinig kennis van Lyme dus in dat ‘Lymecentrum’ zoals ze zich noemen.
3. Toch maar foto’s laten maken. Uitslag: geen artrose!
4. Amc ziekenhuis Amsterdam. – Uitgebreide aandacht. Veel onderzoeken, bloed en Liquor opnieuw onderzocht. Zelfs MRI van hersenen om andere zaken uit te sluiten.
Conclusie: Sprake van beschadigingen van de zenuwuiteinden door een eerdere besmetting door de Borreliabacterie. Ik had een fase 3 besmetting wat overeenkomt met chronische invaliderende klachten. Kan dat zich herstellen, was mijn vraag. Waarschijnlijk niet, maar gewoon afwachten want een behandeling hiervoor is er niet. Het kan wel tien jaar of langer duren.
“Kunt u dan niets doen? Iets met antibiotica of zo”, vroeg ik? Antwoord: Wat zeurt u nou meneer. U heeft uw kuur gehad. Dag meneer.

Ziekte van Lyme (1)